Mijn verhaal koos mij

 

En ik ben bereid om het door te vertellen.

Ik heb een zwaar, triest en een heftig verhaal ook. En nee, dat gewicht bespaar ik je. Daar heb je niks aan, dat zou je afleiden van de boodschap en het zou ook niet de juiste energie versterken die ik wíl versterken met het delen van mijn verhaal.

Ik geloof in storytelling: share the message, not the mess.

Ready? Komt ie!

De dag waarop ik het boek “Mogen zijn wie je bent, dát is geluk!” las, veranderde alles. Tot die tijd sjeesde ik met zoonlief door op een pad waarvan de wetenschap ‘bewezen’ had het juiste te zijn voor kinderen met labels zoals hij die had, maar waarvan de praktijk precies het tegenovergestelde bewees. In plaats van vooruitgang in zijn gedrag, leverde het zo’n wanhoop op, dat hij liever ervoor koos om niet meer te leven.

De punt die ik zette, de stappen die ik ondernam en de rust die in zijn leven weerkeerde, zijn met geen pen te beschrijven. Van een letterlijk opgejaagd kind, wat rustig gehouden moest worden door medicatie en therapie, ontpopte hij zich langzaamaan in een vrolijke en levenslustige puber.

De shift begon met het maken van een keus: tot hiertoe en niet verder.

Geen adviezen, medicatie, therapieën, opnames en andere maatregelen. De enige keuzes die gemaakt werden waren: rust, geen druk van buitenaf en volledig ‘mogen zijn wie je bent’.

En waar hij tot dan toe moest dansen op de muziek van de goegemeente (lees: hulpverlening en adviserende buitenstaanders), ontpopte hij tot een jongen die intrinsiek gemotiveerd werd om het leven op zijn eigen unieke manier te leven.

Het drong tot mij door dat échte wijsheid niet buiten jezelf te verkrijgen is, maar alleen in jou zit.

Maar ik had helaas nooit geleerd om naar mijn hart te luisteren. Wie weet beter wat goed is voor jou, dan jijzelf? Wie kan beter aanvoelen wat op een bepaald moment het juiste is in je leven, dan jijzelf? Wie zegt dat wij allemaal ‘gemiddeld’ moeten scoren, ‘gemiddeld’ moeten leven en ons ‘gemiddeld’ moeten voelen?

Toen ik die zware rugzak afdeed, begon ik in te zien dat ik ook zelf m’n leven lang gedanst had op de muziek van de goegemeente (lees: familie, sociale gemeenschap, kerk). Ook daar maakte ik korte metten mee, want ook daarin realiseerde ik me: je hebt altijd een keus. En ook dat was levensveranderend, want in plaats van te over-leven voelde ik dat ik weer begon te léven. Licht en vrij, wat een wereld van verschil!

Lang heb ik mezelf afgevraagd waarom ik dit pad heb moeten bewandelen. Maar nu weet ik het:

Dit verhaal mij heeft gekozen, zodat ik het weer kan doorgeven.

Ik heb het beleefd, doorleefd en begrepen. En de tijd is gekomen dat ik het jou mag vertellen, zodat jij, net als ik, vanuit je tenen voelt:

100% puur JIJ – mogen zijn wie je bent, dát is geluk!

Are you ready?

Time to Shine!